Afgelopen dagen waren druk. Twee dagen winter ISPO in Munchen waar alle merken die ook maar iets met wintersport te maken hebben te vinden zijn. Bas Elhorst en Christian Schnabel en ik hebben grote plannen voor de zomer en op de ISPO hebben we een hoop goede contacten gelecht. Ook hebben we natuurlijk onze eigen sponsoren bezocht. Ik o.a. Poc, Volcom en Nitro die mij verzorgd met goede boardjes. Momentan rijd ik de Abarth met een kleine schorpioen in het midden. Ik ben ook schorpioen.

Gister en vandaag gidsen. Gister heliboarden met mijn gasten, Michiel Rotgans was er ook bij en heeft prachtige foto’s gemaakt. De zon kwam net boven de wolken uit en hier en daar een beetje mist maakte het allemaal nog specialer. Heliboarden en de hele dag de beste freeride afdalingen boarden is een job waar ik voor een paar jaar alleen nog maar van droomde.

Morgen vroeg rijd ik naar Hochfügen voor een 4 sterren wedstrijd. Morgen is face bezichtiging overmargen de wedstrijd.

Diese Diashow benötigt JavaScript.

 

Dinsdag word ik om 22:00h opgebeld of ik niet een russisch koppel wil gidsen. Ik baalde ervan want woensdag zouden de eerste zonnenstralen uitkomen na een onophoudelijke sneeuwval. Maar soms moet er gewerkt worden voor het brood op de plank. Woensdag werde een super dag. Ze hadden allerbei maar 5 jaar ervaring maar wel 3 maanden per jaar, zij boarden en hij skien. Het was een uitdaging ze voldoening te geven want ze kwamen net van Charmonix en waren heliboarden in Kamschatka , Chili, Alaska en weet niet waar nog overal.

Na een dag met 6 lange onverspoorde afdalingen, van vlak tot zeer stijl terein met niet meer dan 20 minuten hiken waren ze maximaal voldaan. Volgende week komen ze weer en ga ik met ze heliboarden.

Donderdag, een van die dagen waar er niet veel van zijn. Verse sneeuw EN zon. Edo was er, de fotograaf die voor Snowboard Mag werkt. Samen met Timo en Sanne zijn we gaan shooten. Na een paar super vette beelden in de ochtendzon van Couloirs en een klifs in Rendl zijn we naar Zurs gereden waar de middagzon beter zijn werk doet. Na het eerste shot in Zurs verdween de middagzon achter de wolken.

Maar een idee had ik nog, een super dikke drop van een tunnel in een steile couloir ‘de Höltobel’  tussen rotsen van 30 meter hoog die eindicht op een waterval. Ik schat de drop op 15 meter en hij is nooit eerder is gesprongen! Deze mision spookte al jaren door mijn hoofd maar was meestal niet mogelijk vanwege te weinig of slechte sneeuwkwaliteit. Dit keer zag hij er te doen uit. Veni vidi vici, met de nodige inspectie ben ik hem gesprongen, Timo sprong na mij. Groot respect voor Timo, een legende die nog steeds zijn sprongetjes stickt.

De A foto’s komen in het Snowboard mag. Ik kan jullie wel wat foto’s en teksten van mij laten zien die afgelopen tijd in snowboardmagazines hebben gestaan op www.irianvanhelfteren.com

Vandaag was een epic and intensive day, geen enorme klifs, geen foto’s of filmmateriaal. Alleen onverspoorde threeruns boarden in onze ‘achtertuin’. Snel en speels rotaties van pillows (sneeuw op omgezaagde boomstammen) springen door open en dichte bossen…

Diese Diashow benötigt JavaScript.

De laatste dagen ben ik onderweg met een groepje Italianen en Argentiniers. Gister de lawineverbouwingen in Stuben gerockt.. Vandaag was een down day maar het is altijd feest als je creatief bent, vandaag was dat slacklinen. Die gasten met wie ik onderweg zijn zijn gek. Na training op het droge hadden een slackline over de rivier gemaakt, 16 meter lang. Als circusartiesten gingen die gasten tekeer, zitten, hangen, liggen en af en toe sprongen ze een salto.

Normaal gesproken waren we morgen vroeg naar Zwitserland gereden voor een 4 sterren van de WFQ wedstrijd. Deze is afgezecht vanwegen lawine gevaar.

Diese Diashow benötigt JavaScript.

Die gasten zijn te vinden onder:

www.facebook.com/zorrofreeski

 

Yesterday we made craaazy go pro shots.

Today shit conditions. Rain in the valley clouds on the mountain, avalanche level 4 and almost every lift was closed.

And oooyee the first Internationale Gnar Points voor de Steinbocks: http://unofficialnetworks.com/austrians-69004/

Diese Diashow benötigt JavaScript.

Vandaag een relax dag gehad. Dus geen stoere verhalen van uit het Freeride Team: Gnarlberg Steinbocks. Vanochtend hout gehakt en de kachel aangemaakt, al het bezoek wat hiet regelmatig is gewekt en de hele dag chillen, mails checken, lekker eten en films kijken in onze home cinema.

Maar ik zal in het kort mijn crazy collega Steinbocks voorstellen die wanneer ze niet in de sneeuw zijn net zo gnarly zijn als op hun Board of Ski’s.

 

Christian Schnabel uit Oostenrijk. Staatliche Snowboardleraar en Führer, rijd mee met in de wereld top van het freeriden: de Freeride World Tour. Van Chris kan je altijd onverwachts orginele en gnarly grappen verwachten. Bv. Dat hij een groep touristen skiers aanspreekt als zijn schapen en naar een skilift leid. Zo overtuigend dat het ook nog lukt.

 

Bas Elhorst uit Nederland. Staatliche Snowboardleraar en Führer. Bas kennen jullie al van de NL snowboardbladen. Toen ik de eerste keer met hem reed kon ik niet geloven dat hij nederlander is. Snel, solide en schrikt niet terug van extreem terein of een dikke klif.

 

Juan Bergada, skier uit Argentinie. Juan is de jongste en roteerd het hardst zijn dubbele flips in verschillende richtingen van grote klifs. Hij heeft al meerdere big mountain wedstrijden op zijn naam staan. Juan heeft zijn down dagen maar is meestal druk als een jonge hond zowel overdag als snachts, altijd met style.

 

Elmar Strotmann onze filmer uit Duitsland. Elmar geniet elke dag zijn dosis kofie sigaretten en bier,  het lukt hem elke dag met ons overgemotieveerde boarders en skier ergens een berg op te klimmen voor film opnames. Hij is een kunstenaar en perfectionist in zijn vak. Hij kan zich weken met zijn computer opsluiten tot de opnames precies samengesneden zijn zoals hij wilt.

 

Ik zelf ben de saaie dude die er alleen maar bij is omdat ik het cool vind erbij te horen. Binnenkort vinden jullie een groot interview met foto’s  van mij in het magazine de Deep.

 

Wanne see Gnarly Steinbock clip? Check http://www.facebook.com/#!/profile.php?id=100003261191918 to see our clip‘We wanne Rock’

Binnenkort komen meer foto s

 

Diese Diashow benötigt JavaScript.

Hi

Laatste dagen was ik in La Clusaz voor een 4* FWQ bick mountain contest Radikal Ride. I ripped the shit out of it haha, in de qualy een technische couloir die eindigde op een klif en een dikke 360 over een natural hit. In de finale bovenste helft zeer stijl en moelijk terein een enorme klif, in het onderste deel even mijn lijn verloren daardoor een duble klif gemist, maar vloeiend geeindigd met freestyle over een veld met rotsen, zeker acht naturel hits achter elkaar. 2^e plaats. http://www.laclusaz-radikal.com/radikal-1.html

Nu weer thuis vol gas boarden en filmen met mijn Gnarlberg Steinbock colegashttp://www.facebook.com/GnarlbergSteinbocks , elke dag weer nieuwe hikes en afdalingen. Vandaag een z e e e e r bijzondere, untracked beautyful terain vol met natural hits, feels like flying. Onderweg nog een horde herten tegengekomen.

Volgende week wedstrijd in Zwitserland.

Diese Diashow benötigt JavaScript.

Afgelopen week was ik met 40 Russen en 3 collega’s: Michiel de Ruiter, Berber Semmelink en Gijs-jan in Saalbach.

Vorig jaar heb ik deze Russen leren kennen in Kitzbühel. Ik heb ze kunnen motieveren mij te boeken als freeride guide en Ski Madness heeft een suuuper week voor ze georganiseerd. Ik had een groepje met een eemalig world champion turnen met vrouw een fotograaf en kikbokser die beter getraind wilden worden in freeriding. Menge aan sneeuw hadden we in ieder geval niet! Zeven dagen heeft het vast non-stop dik gesneeuwd. Dus zeven dagen onverspoord terein voornamelijk three-runs, direct uit de lift.

Zoveel sneeuw dat we aan het eind van de week niet naar Lech konden rijden want alle verbindingswegen waren gesloten vanwege lawine gevaar. In Lech zou ik met mijn russisch freeride groepje de ‘training’ voortzetten.

Ik ben toen alleen gaan schredden, zeeeeer intensief, super-fast three- en pillow runs.

Gister avond terug naar huis gereden in Voradlberg. De sneeuw heeft hier het landschap totaal veranderd en geeft voor mij mogenlijkheden voor nieuwe (extreme) lines. De sneeuw in de bomen hebben ze met black hawk helikopters afgeblazen omdat anders de meeste bomen zouden begeven onder het gewicht van de sneeuw.

Vandaag weer met mijn collega Steinbocks op pad geweest en een steile spine over een rotswand gereden die ik al jaren wilde rijden, maar niet mogenlijk was vanwege sneeuwmenge. Om de ingang van de spine te bereiken moest ik vast een vertikale rots traverseren over een no fal zone, kan je verzekeren dat ik daar angst had. De film en foto opnames van deze dag zijn crazy maar krijgen jullie nog niet te zien. Kan jullie wel een ander goed go pro shot van de Gnarlberg Steinbocks laten zien: http://vimeo.com/34688113

 

Diese Diashow benötigt JavaScript.

Om 08:45 uur komt Chris mijn kamer binnen en zegt; “schiet op want Bas staat al bij de gondel”. Vandaag is een tocht gepland waar je normaal vroeg voor opstaat. Op de planning staat de Westliche Eisentäler. Hiervoor hike je vanuit het skigebied Sonnenkopf, 430 hoogtemeters naar de Ameisspitze. Vanaf dat punt daal je af naar het Eisental dal en komt nog eens een hike van 500 hoogtemeters naar de Westliche Eisentaler. Vanaf de top gaat een smalle en steile couloir het Senniloch dal in. Hopelijk ligt er genoeg sneeuw in deze couloir want anders moeten we terug (zie foto van 2010). Vanuit het dal is het een kleine hike van 150 hoogtemeters naar het skigebied Sonnenkopf.

Ik spring in mijn boots, pak mijn splitboard, tas en een stuk brood en kaas en sta 30 minuten later bij de lift. De tocht verloopt spoedig en na vier keer ons splitboard omgebouwd te hebben, staan we om 13:30 uur op de Westliche Eistentäler. We bekijken de mogelijke afdalingen door de smalle, steile, ‚felsdurchsetzte‘ couloirs en besluiten snel verder te gaan. We verlengen de tocht met een hike van 280 hoogtemeters naar de Hochburtscha. Vanaf daar is er nog een waanzinnige afdaling: Een open veld en een steile ‘schneize’ door het bos. Dit zou normaal een tour voor een volgende dag zijn, want deze tocht eindigt in het lange Wassestubental. Hier moeten we dan uit hiken en boarden. Voor 16:00 uur moeten we de laatste lift in Silbertal, Montafon hebben. Anders zijn we meer dan 30 KM van huis zonder vervoer terug. But, no risk no fun.

We genieten de dikke en onverspoorde poeder afdalingen door smalle couloirs, open velden en ‘schneizen’ door het bos. Het dal is langer dan verwacht en om 16:00 uur komen we aan en stappen, net op tijd, in de laatste lift. Speciaal voor ons houden ze de sleeplift in het gebied langer open. Zo kunnen we vanuit het bergstation de kam oversteken en aan de achterkant van het Klostertal naar beneden boarden. Deze laatste afdaling brengt ons precies in onze achtertuin in Dalaas.

backside 540

photographer; Yann Mayer

rider; Irian van Helfteren

Diese Diashow benötigt JavaScript.

Sinds 5 dagen ben ik op een andere planeet.

Maandag in de ochtend zon de Albona beklommen (de liften in Arlberg zijn gedeeltelijk nog gesloten) voor de 1st track in de 1000 hoogtemeter classic run naar Stuben. Daarna is het weer gaan sneeuwen en heb ik met mijn colega http://www.facebook.com/GnarlbergSteinbocks de ene na de andere gnarly line gereden 1st tracks in canada style: Tree runs, steep, big clifs, and deep couloirs. Behalve een Gems een paar Schneeuwhazen en Schneehuner geen enkel spoor gezien.

What a beautiful world.